MARIA  MARKOWSKA  

mówiła o sobie :

„Jestem nietypową artystką i chyba nie wiedzą do kogo i do czego mnie zaliczyć.
Znajomi krytycy sztuki w Wiedniu porównywali mnie do Kokoschki i Schielego ...
Mówiono, że mam za dużo rysunku w obrazie, ze mój obraz to rysunek zakolorowany – i coś w tym jest, ale przecież jestem napewno współczesna ! „

Maria Markowska była typową kolorystką o ekspresyjnych skłonnościach.
Jej obrazy Markowskiej cechuje zamierzony brak szczegółów.
Budowała swe dzieła kolorem, a jego gama utrzymana jest w głębokich tonach i dopełniających je kontrastach. Markowska zestawiała najchętniej zielenie i błękity z czerwieniami i oranżami, taka zaś paleta obrazu skłania do skupienia i kontemplacji.
Takie skłonności niemal z reguły wykluczają rysunek - Markowska była jednak chlubnym wyjątkiem od tej reguły. Ogromną pracą i nie mniejszym od niej talentem wyksztalciła swą własną, niezmiernie sugestywną kreskę, która stawia ją w rzędzie najwybitniejszych naszych rysowników wszystkich czasów.